آزار / یزدان ماماهانی

فــضـای سـبــز بــودم ، بـچـه تُـخـسـی :
بــدیـدم سـمـت گـربـه سـنــگ مـیـــزد ..

جهش میداد وخویش پیش از اصابت :
مـهار میکـرد و بـر سـنگ ، چـنگ مـیـزد

بــسـامــد بــچــه ایـنـبــار از درخــتــی :
شکست نیـم شاخـه رفـتش سوی گربـه

دویــد دنــبــال آن و بـــرده کـــنــجــی :
سر و رویَـش ، بـکـوبیـد کـوب و ضـربـه

از این کارش ؛ بجوشیـد دیگِ خـشمـم !
شـتـابـان جـانـبـش .. خـصـمـانـه رفـتـم

بِــبُـــرد بــالا زَنَــد تَـــرشــاخــه را بـــاز :
رســیــدم از قــفـا بــا دســت گــرفــتــم

ســرش نــعــره کــشـیــدم بـیمـحــابـا !
دگـر بـس کـن تو ای بیشـرم و گـسـتاخ

دلـیـل ایـن هـمـه بـیمـایـگی چـیسـت ؟
برین حیـوان تو حیـوان میزنی شـاخ !

زبــان بــنــد آمــد و قـاصــر ز گــفـتــن ؛
تـنـش لــرزیـده و قـالـب تــهــی کــرد ..!

گـرفـت لُـکنـت ؛ بـیوفـتاد بر تِـت و پِـت
شـتـاب و بـیدرنـگ بِـنـْـمــود عــقـبـگـرد

بـه هـمـراهـم سـوسیـس و تـکّـه نـانـی :
گـرفـتـم لــقـمــه ، بِـنـْـهـادم کــف دسـت

بِـبُــردم سـمـت گـربــه ، بــو کـشـیـدش :
بــیــامـــد نـــزد مـــن ؛ آرام بــنـْـشـســت

صـبـورانــه خـوراکــش خـورد و نـاگــه :
فــروغــی از امــیــد بــر دیــده تــابــیـــد

بـه پـاس درک مــهــر و قــدرشـنـاســی :
ســرش بـر دسـت و تـن بـر پـا ؛ بـمـالـیـد

چــه بــی دلــشــوره و دلــواپــســی او ..
مـیــو مـیــکــرد و ســر مــیــداد ، دمـادم

رهــا یـافـت و جـدا گــردیــد و وانــگـه :
کــشـیــد راه خــودش را شـــاد و خــــرّم

رسـانـْـد آنـکـس بـه حـیـوان رنــج و 1
نــبـــایـــد دَم زد از " انـــســانــیـــت " او

یـقـیـن بــر جــایـگـاه تــیــره بــخـتــش :
سِــتــانـــده رتــبـــۀ " حــیــوانــیــت " او

#آزار
#1_1
#قالب_چهارپاره
#جستار_چکامه_ماجرایی