بهترین شعرهایی که خوانده ام

u200d تمام شعرهایی که سرودهامدیباچهی کتابیست که با تو میآغازدنگریستن به توهمچون خیرهماندن به کاغذیست سفیدکه مهیاست برای هر چیزینگریستن به توهمچون نگاه کردن به آب استو شرم کردن است از چهرهای که میبینینگریستن به تو همچون انکار تمام رویدادهای اتفاقیو فهم یک معجزهستنگریستن به توهمچونایمان آوردن است به آفریدگار#ییلماز_اردوغانترجمه: #علیرضا_شعبانی-بخشی از یک شعر بلندLet's block ads! بخوانید...

ترکم مكنحتی برای يكروززانرو که بهانتظارايستگاهی متروك خواهم بودخالی از قطار.ترکم مكنحتی برای ساعتیکه دلتنگی، چون بارانیبه آوارم فرو خواهد ريختو غبارچون هالهای.جای پاهايت به شنهااميدم میدهدو مژگانت، آرامشم.عزيزترين!ترکم مكن، حتی برای ثانيهای.وقتی تو نيستیسرگردان، سرگشته اين سوال مداوممکه بازخواهی گشت آيا؟پابلو نرودا ...

وقتی چيزی برای از دست دادن نداشتم، همه چيز را به دست آوردم. وقتی فروگذاشتم كسی را كه بودم، خودم را يافتم. وقتی خفت را شناختم و اما باز به راهم ادامه دادم، فهميدم در انتخاب سرنوشتم آزادم پائولو کوئیلو ...

ای یار، نسیم از جامه ی پاکِ سپید تو می گوید... تو را نبیند چشم؛ دل ولی چشم به راست! به من آورده باد نام تو را صباح؛ صدای پاهای تو می پیچد روی کوه ... تو را نبیند چشم؛ دل ولی چشم به راست! در برجهای تاریک می زنند زنگها ... تو را نبیند چشم؛ دل ولی چشم به راست! صدای چکشها از جعبه ی سیاه می گوید؛...