گلچین دوبیتی های ناب فایز دشتی

خداوندا دلــــم از دین بــری شد ، اسیر دام زلف آن پــــــــری شد

پری دید و پریشــــان گشت فایـز ، پری را هرکه دید از دین بری شد

دوبیتی های فایز دشتی عارفانه

دلم را جز تو کس دلبر نباشد ، به جز شور تو ام در سر نباشد

دل فایز تو عمدا میکنی تنگ ، که تا جـای کس دیــــگر نباشد

دوبیتی های فائز دشتی زیبا

دل آرامی که پــا بر دل گذارد ، ستم باشد که پا بر گِل گذارد

تمنـــــــایی که دارد یار فـــــایز ، قدم برچشم ما مشکل گذارد

بهترین دوبیتی های فایز دشتی

سحر شبنم چو بر گیسوش افتـــــــــاد ، در عالم شورشـــی از بوش افتــــــــاد

خوش آن ساعت که فایز همچو گیسوش ، پریشـــــــانوار بر پهلوش افتــــــــــاد

گلچین دوبیتی های فایز دشتی

نه هر چشمی ز جسمی میبرد جان ، نه هر زلفی دلی سازد پریشان

نه هر دلبر ز فایز میبرد دل ، رموز دلبری سری است پنهان

زیباترین دوبیتی های فائز دشتی

بگو با دلبــــــــــر ترسایــــــی امشــــب ، چه میشد گر که بی ترس آیی امشب

لبان خشــــــک فایــــــــــز را زرحمـــت ، به آن لعل لب تر… سایـــــــی امشب

مجموعه دوبیتی های فایز دشتی

زما آن چشــــم وابرو مـــــی برد دل ، لب و دندان و گیســــو مـــــی برد دل

بت فایـــــــز ز وضع و طـــــرز رفتـــــــار ، نه من دل دادهام اومـــــــی برد دل

بهترین های دوبیتی های فائز دشتی

پس از مرگم نخواهمهای هایـــــی ، نه فـــــریادوفغـــــــان ونــه نوایــــــی

بگویی گشــــــته فایز کشـــتهٔ دل ، ندارد کشـــــتهٔ دل خونبهـــــــــایی

با حال ترین دوبیتی های فایز دشتی

مرا تن زورق است وناخــــــدا دل ، در این کشور بوَد فــــــرمــانروا دل

برد فایـــــــز به منزل یا کنـــد غرق ، نمیدانــــم برد ما را کجـــــــا دل

غمناک ترین دوبیتی های فایز دشتی

مزن شانه به زلف پرشــکن را ، مپوش از سنبل تر یاســمن را

دل فایز وطن دارد درآن زلف ، مکن دور از وطن اهل وطن را

ناب ترین دوبیتی های فائز دشتی

عجب دارم از آن زلف چلیپا ، که دارد صد هزاران دل درآن جا

بت فایز مزن شانه برآن زلف ، مکن ویرانه خود آن آشـیانها

دوبیتی های فایز دشتی عاشقی

بهار آمد گلستان شد مطــــرا ، شدند از نو عنادل مست وشیــدا

جوانی کاش فایــز بد چوگلشن ، که هرساله شدی سرسبز و خضـرا

قشنگ ترین دوبیتی های فایز دشتی

بتا آهسته تر بردار پــــا را ، از این دام بلا بردار مـــا را

سراغ نیمه جان داری ز فایز ، بیا بستان سرمنت خدا را

غمگین ترین دوبیتی های فایز دشتی

اگر خواهی بسوزانی جهان را ، رخی بنما بیفشان گیسوان را

بت فایز اشارت کن به ابروت ، بکش تیغ و بکش پیر و جوان را

دوبیتی های فایز دشتی جدید

به رخ جا دادهای زلف سیه را ، بکام عقرب افکندی تو مه را

که دیده عقرب جراره فایــز ، زند پهلو به ماه چهـارده را