روزِ مهر و ماهِ مهر و جشنِ فرخ مهرگان
مهر بِفزای، ای نگارِ مهرجویِ مهربان
تا خزانی باد، سویِ بوستان، لشگر کشید
زینتش گشته ست رویِ ارغوان، چون زعفران
جوشن و برگستوان از خَز، باید ساختن
کامَد اینک با لباسِ لشگری، بادِ خزان
فرخ و فرخنده بادَت، مهرگان و روزِ مهر
مُلک از تو با نشاط و تو زِ مُلکت شادمان