چنین است کردار گردان سپهرگهی درد پیش آرَدَت ، گاه مهرگهی بخت گردد چو اسپی شموسبه نُعم اندرون زُفتی آردت و بؤسبدان ای پسر کاین سرای فریبندارد ترا شادمان بینهیبنگهدار تن باش و آن خردچو خواهی که روزت به بد نگذردبدان کوش تا دور باشی ز خشمبه مردی به خواب از گنهکار چشمچو خشم آوری هم پشیمان شویبه پوزش نگهب...

اشعار مولانا درباره عشقیک بوسه ز تو خواستم و شش دادیشاگرد که بودی که چنین استادیخوبی و کرم را چو نکو بنیادیای دنیا را ز تو هزار آزادی**************گر شاخهها دارد تریور سرو دارد سروریور گل کند صد دلبریاي جان، تو چیزی دیگری***************دلبر و یار من تویی رونق کار من توییباغ و بهار من تویی بهر تو بود...

قدم خیر است خوشآمد گو صفای ماه فروردینبه رویِ فرش و میزت باز بچینی سفرهٔ هفت سینبنام سین اول سالم و سرزنده باشی دوستنبینم غم٬ نِشیند بر وجودت شوقْ پاورچینبنام سین دوم سربلند باشی تمام عمرکنی کاری شگفت آور بپیچد بر زبان تحسینبنام سین سوم سادگی هم سازش و یک رنگزند فوّاره در هستی بماند زیر سر بالینچهار...

#جنگل_مخملچشمانِ توشعری ست که صدقافیه داردامّاچه کنم؟با دلِ من زاویه دارد!این آبیِ بی واهمه،این شهرِستارهچون علمِ نجوم است که صدفرضیه داردچشمانِ توچون معدنی ازنور وبلور استالبتّه غنی سازیِ آن حاشیه دارد!این سفره ی رنگینِ قلمکار، کجایی ست؟کزفلفل و نعناو نمک، ادویه دارد؟!این باغِ پُراز برکت واین جنگلِ...

هم آی سؤنوبدو، هم اولدوز چیراق- چیراق نازلیمآلا گؤزوندن ایراق سئوگیلیم، ایراق نازلیمگلنده ده گونشی پای گتیر کی ظولماتدیرو جانتاییمدا دا دای یوخدو بیر چیراق نازلیمهانی باهار هاوالی سئرچه لر، سیغیرچینلار؟هانی بو باغچادا باغدا او سس-سوراق نازلیم؟ساچیندا سئودا پریشانلیغین گؤره بیلممقاییت، قاییت یئنه سن ...

*طواف*هرجای جهان ، این قبله نما را می گذارمباز حجرالاسود چشمانت را نشان می دهدتو کعبه ی سیال منی !که مثل نسیممدینه به مدینه می گذریو همه جا را متبرک می کنیبگذار با خلعت ِ عشق تواِحرام ببندمبگذار در آستانه ی آن چشمهااعتراف کنمبگذار گردِ دستهای توطواف کنم !دکتر یدالله گودرزیAdblock test (Why?)

غوغای نگاه ..سر به زیر انداختم در آینه ، جای نگاهمثل مژگان سر نهم هر لحظه بر پای نگاهآبرویم را نمی ریزد به پایش ، آینهشرم می گیرد مرا در بر ، در اثنای نگاهغیرت آیینه را حیرت ، تلافی میکندگل نخواهد کرد از بلبل تمنّای نگاهرخنه در دل ، فتنه و آشوب بر پا می کندپای در کار ست دائم ، کار فرمای نگاهمحرم باغ...

غزل_آزادیچاره ی درد بشر در هر زمان شادی ستچهره ی غمگینِ من محتاجِ ازادی ستدر رهایی، سروها بی ترس می رویندهر کجا آزادی آمد، غرق آبادی استبنده ی انسان مشو، آزاد باش انسان!این سخن یک هدیه ی نابِ خدادادی استای جهان! فریاد کن شعر رهایی راگرچه براین دستها زنجیر ِ فولادی استغیر ِ آزادی که در من بال می گیرد...

غیر از غم تو هیچ غمی غم نمی شودجز در مقابلت کمرم خم نمی شودگفتم که با ندیدنت از یاد می برم دردی ست در دلم که از آن کم نمی شوددل تنگم و نه تاب و قرار و نه صبر هستاین درد جا به پهنه ی عالم نمی شودعمرم چگونه رفت !؟ نفهمیدم آخرشسر شد فقط ... بدون تو یک دم نمی شودحالم بد است ، باشی اگر .. خوب می شومآه ای...

می کشم بر شانه هایم غربت ِاندوه راغربتِ اندوهِ بی مانند ِهمچون کوه راشانه هایم زیر این بیداد کم می آورندکاش می شد کوه باشم این غم ِ بشکوه راکاش دست مهربانی می زدود از روی لطفلایه لایه دردهایِ مبهم ِانبوه راکاشکی دریادلی با ما روایت کرده بوددرد های بی شمار ِشاعری نستوه رادردهایی چون خوره خونِ غزل را ...

زن، پیانوستامّا مردانِ بیشمارینواختن نمی دانند!زن مثلِ زبان استامّا مردانِ بیشماریدر زندگیِ خود کتابی نخوانده اند!زن سرزمینی باروَرامّا مرد، خشنمثل بولدوزِر است!زن، ایستگاه استامّا مردقطارِ تُندروی ِ شبانه.کالبدِ زن چون عبادتگاهو تنِ مردقهوه خانه ای در راه!زن، تنها گنجشکی می خواهدامّا مرد، همه ی زنا...

مـن از افــتـادن لـکّـه بـه دامـن مـیهــراسـم !من از کـبریت روشـن لای خـرمـن میهـراسـمکشیدم سیـمِ خاردار دورتـادورم ، کـزین پس :چهدوست و آشنا باشد چه دشمن ، میهراسممـن از دار نــداری و طــنــاب تـنــگــدســتـی :بیـاویخـت و بپـیچیـد دور گردن ، میهراسـمندارم بیمی از زشتـروی نیکوطبع و خوشخو :از آن ماهر...

راه شب / عاکف خراسانیبلور ماه بر آمد به سقف شیشه ی شبچه دلکش است خدایا طلوع بیشه ی شببساط دشت سفید از حریر مهتاب استهمیشه نیست سیاهی طریق و پیشه ی شبز غنچههای ستاره که بر درخت شب استعیان شود که به نور است عمق ریشه ی شبدوباره همهمه ی زندگان فروکش کردکنون تویی و سکوت و ره همیشه ی شبسخن مگوی که گویی به...

نبودی در دلم انگار طوفان شد، چه طوفانی!دو پلکم زخمی از شلاق باران شد، چه بارانی!صدایت کردم و سیبی به کف با دامنی آبیوزیدی بر لب ایوان و، ایوان شد چه ایوانی!نبودی بغض کردم... حرف ها را... خودخوری کردمدلم ارگ است و ارگ از خشت... ویران شد، چه ویرانی!گوزنی پیر بر مهمان سرای خانه ی خانیبه لطف سرپُری تک ل...

همراه اوليم و جُدايان آخريمما داستان تلخ ِ بيابان ديگريماز بس كه با خيانت خود سر بريدهاندما جنگلي ز جمع درختان بيسريمديگر به اعتماد دلي خوش نميكنيماز بس كه گُر گرفته اين خشك و آن تريمداريم ميرسيم به پايان و كاش كه-از جرعههاي مانده ايام بگذريم...بس دام ديدهايم و آدم نميشويمما ماندهايم و دانه و منگي ي...

"میانِ واژه ها"من خیلی می ترسمکه این عشق، عادت شودمی ترسم رویاها بسوزندو لحظه ها منفجر شوندمی ترسم آرزوها سکته کنندو شعر به پایان برسد!خیلی می ترسمابری نمانَد، بارانی نماند،درختان ِ جنگل نمانند،از این رو از تو یک خواسته دارم:مرا میانِ واژه ها بکار!#سعاد_صباح ترجمه #یدالله_گودرزی Adblock test (Why?)

من از دیار ماتمم از غم بپرسیداز غصه ی همخانه ی مبهم بپرسیداز ریشه ی غم نسخه ای شیرین بپیچیداز لذت گیرای این مرهم بپرسیدروزی خدا ما را به این ویرانه انداختاز آدم حیران در این عالم بپرسیداز روز اول عشق و غم باهم عجین شداز آنچه آمد بر سر آدم بپرسیدای عشق ای هم شانه و هم کیش و همزادمن از دیار ماتمم از غ...

زلف رها در باد با خود درد سر دارداز حال من ، هم باد ، هم باران خبر دارددستی تکان دادی و قلبی جا به جا کردیآتش نمی کارد کسی تا شعله بر داردهمسایه، سر بر دامن دیوار من مگذارهر خشت صد سیلاب ازمن زیر سر دارددلشوره ی این کشتیِ در سینه ، طوفان نیستنوحی که در من هست، بیرون صد پسر دارداین شاخه هم مثل تمام ش...

دل تنگ تر شدم نم باران که زد غروباز سقف دل چکیده سرم تا چه حد غروببیهوده در خودم چـِقـَد َر دست و پا زدماز خود کجا گریزم از این حال بد غروب ...دستی که ساحلم نشده بند را بریدتن می دهد به زنده گی اش یک جسد غروبتا نسل های بعد خبردار می شونداز درد من که می کشدش تا ابد غروباز سر گذشت ... موعد ویران شدن ر...

حال این مردم خدایا خوب نیست!در دلِ مردم بجز آشوب نیستمُرده در دلها امیدِ زندگیحال و روزِ عاشقان مطلوب نیستای که برمردم گرفتی کار، سختصبرِ مردم بیشتر زایّوب نیستتا که گلهای بهاری تشنه اندپاسخِ آنان چماق و چوب نیستآن که خون می ریزد از دستانِ اودر میان عاشقان محبوب نیستای وطن! اندوهِ تو بس جانگزاست.نیس...