رمضان گلدی ینه،هامی مسلمان اولاجاق! دین اسلام اوجالوب،خلق نماز خوان اولاجاق! او آداملار که ائدیب،میلته چوخ جور وستم! هامیسی بیر گئجه ده،قاری قرآن اولاجاق! "کریمی مراغه ای"

گر به دولت برسی، مست نگردی مردی،گر به ذلت برسی، پست نگردی مردی، اهل عالم همه بازیچه دست هوسند،گر تو بازیچه این دست نگردی مردی ... "بدر الدین جاجرمی"

دست غرور خود به کمر تا نهاده امدر شعله های آتشتان پا نهاد ه امتصویر من تلاطم تا بی نهایت استآیینه در مقابل دریا نهاده امدر پیش پای وسعت آواز معجزهچاهی به عمق لکنت موسا نهاده امهمواره می دوم اما نمی رسماین راه رفته را به شما وا نهاده امبا این همه ز دیده ی حسرت چکیده اماشک یتیم را به تماشا نهاده امدیگ...

از اشعار عرفانی شاطر عباس صبوحی : بار دگر به کوچۀ رندان گذر کنیم تا بشکنیم توبه و سجّاده تر کنیم یک جرعه در کشیم از آن داروی نشاط چندین هزار وسوسه از سر بدر کنیم دل را بدست مطرب و معشوق میدهیم فارغ ز فکر نیک و بد و خیر و شر کنیم ما کیستیم و قوّت تدبیر ما کدام تا ادعای دفع قضا و

لطفن این شعر راآهسته بخوانید.روویِ سطرِ آخرِ گریههاشخواب رفته است شاعر! رضا کاظمی

زیباترین متن های عاشقانه چــقدر دزدیــدنِ نگــاه ِ تــواز چشــمان ِ تــولــذت بخــش اســت!گــویــی تیــله ایاز چشــمم بــه دلــم مــی افتــد!بـــانـــو!بــا مــردی کــه تیــله هــایبسیــار دارد،مــی آیــی؟...پاهایت را بگذار اینجا…درست روی قلبم…ببخش مرا …چیز دیگری نداشتم که فرش قدومت کنم …آهسته قدم

سیمین بهبهانیرفتم اما دل من مانده بر دوست هنوزمیبرم جسمی و دل در گرو اوست هنوزبگذارید بآغوش غم خویش رومبهتر از غم بجهان نیست مرا دوست هنوزگرچه با دوری او زندگیم نیست ولییاد او میدمدم جان به رگ و پوست هنوزهمچو گل یکنفسم جا بسرسینه گرفتسینه ی غمزده زآن خاطره خوشبوست هنوزرشته ی مهر و وفا شکر که از دست

شعر ایرج میرزا برای سنگ قبرش: ای نکویان که در این دنیایید یا ازین بعد به دنیا آیید این که خفتست در این خاک منم ایرجم ایرج شیرین سخنم مدفن عشق جهان است اینجا یک جهان عشق نهان است اینجا عاشقی بوده بدنیا فن من مدفن عشق بود مدفن من آنچه از مال جهان هستی بود صرف عیش وطرب ومستی بود هر که را روی خوش خوی ن

الناس نیام فاذا ماتوا انتبهوا: مردم خوابند و وقتی می میرند بیدار می شوند.اشعار و متن های جالب حک شده بر سنگ مزار مشاهیر :متن سنگ قبر سردار شهید جوادعلی فلاحتعاشقان را سر شوریده به پیکر عجب استدادن سر نه عجب ، داشتن سر عجب استتن بی سر عجبی نیست رود گر در خاکسر سرباز ره عشق به پیکر عجب استمتن سنگ قبر

نازک دل آفریدند مانند لاله ما را وانگه به هم شکستند با سنگ ژاله ما را روزی که دست ایجاد می ریخت رنگ قسمت بر خون نوشته شد رزق مانند لاله ما را کی سرمه سایی شب آواز را کند پست شبها نمی توان دید بی آه و ناله ما را در دفتر شب و روز بسیار سیر کردیم افزود بی سوادی از این رساله ما را ما را

ناصر ندیمی : غروب این حوالی را تو باور می کنی یا نه؟ غم و درد اهالی را تـو باور می کنی یا نه؟ تمام زندگی مان را سکـوتی تلخ پر کرده خیابان های خالی را تو باور می کنی یا نه؟ کویر داغ و بی باران ، بر این جا سایه گسترده هجوم خشک سالی را تو باور می کنی یا نه؟ نفس در سینه می گیرد، دل این جا زود می

دنیا هر روز در کیف جیبی کوچکمجا میشود چند اسکناس کهنه، یک بلیط سوختهی مترو - که شاید اینبار کار کند و مرا به قرارمان برساند – یک نخ سیگار له شده، و این جای خالی عکس تو که هر روز زیباتر می شوی... "کامران رسول زاده" از کتاب: «فکر کنم باران دیشب مرا شسته, امروز توام» ..............................

ای یار، نسیم از جامه ی پاک ِ سپید تو می گوید... تو را نبیند چشم؛ دل ولی چشم به راست! به من آورده باد نام تو را صباح؛ صدای پاهای تو می پیچد روی کوه ... تو را نبیند چشم؛ دل ولی چشم به راست! در برجهای تاریک می زنند زنگها ... تو را نبیند چشم؛ دل ولی چشم به راست! صدای چکشها از جعبه ی سیاه می گوید؛

این محتسبان که خسته از رندانندما را ز سر بریده می ترسانند گر ما ز سر بریده می ترسیدیمدر محفل عاشقان نمی رقصیدیم!عین القضات همدانی میانجی

رفته ام لیک دلم پیش تو جا مانده هنوز من کجا مانده ام و دل به کجا مانده هنوز بُعد این فاصله ها درد مرا می فهمد خاطراتم همگی یاد ترا مانده هنوز اگر از دست قَدر من برهانم دل خویش پیش رویم خطر دام قضا مانده هنوز در دیاری که پُر از همهمه ی تنهایی است بعد تو کار دل من به خدا مانده هنوز باد پیچید

من روزه ام!!!!تمام سال را روزه ام.ولی بجای دهان و شکم ، اندیشه ام را روزه ام.فکر من حق ندارد به کسی بی حرمتی کند.فکر من حق ندارد به کسی ناسزا بگوید.فکر من حق ندارد به مال کسی دست درازی کند.فکر من حق ندارد با زندگی کسی بازی کند.فکر من حق ندارد به کسی بهتان بزند.فکر من حق ندارد به کسی جفا کند.فکر من

سیمین بهبهانی : شب چون به چشم اهل جهان خواب می دودمیل تو گرم، در دل بی تاب می دود در پرده ی نهان ِ دلم جای می کنیگویی به چشم خسته تنی خواب می دود می بوسمت به شوق و برون می شوم ز خویشچون شبنمی که بر گل شاداب می دود می لغزد آن نگاه شتابان به چهره امچون بوسه ی نسیم که بر آب می دود وز آن نگاه، مستی عش

شعر معروف از عطار روز و شب چون غافلی از روز و شب کی کنی از سر روز و شب طرب روی او چون پرتو افکند اینت روز زلف او چون سایه انداخت اینت شب گه کند این پرتو آن سایه نهان گه کند این سایه آن پرتو طلب صد هزاران محو در اثبات هست صد هزار اثبات در محو ای عجب چون تو در اثبات اول

بیت معروف عطار : نقشِ تو در خیال و خیال از تو بی نصیبنامِ تو بر زبان و زبان از تو بی خبر ....

من خرابم بنشین،زحمت آوار نکش نفست باز گرفت،این همه سیگار نکش آن به هر لحظه ی تب دار تو پیوند، منم آنقدر داغ به جانم ،که دماوند منم توله گرگی ،که در اندیشه ی شریانِ منی کاسه خونی،جگری سوخته مهمان منی چَشم بادام،دهان پسته،زبان شیر و شکر جام معجونِ مجسم شده این گرگ پدر