امید, صباغ, نو : مثل هرشب, هوس عشق خودت, زد به سرم چند ساعت شده از زندگيم بی خبرم اين همه فاصله ، ده جاده و صد ريل قطار بال پرواز دلم کو که به سویت بپرم؟ از همان لحظه که تو رفتی و من ماندم و

قربان, ولیی, : اعجـــــاب آوری, ، به تو باید, نگاه, کرد از هوش می بری ، به تو باید, نگاه, کرد این چشمها برای تماشای تو کم است با چشمِ دیگری به تـــو ب

سهیل, محمودی, : از آسمان, ابری, ام تقدیر, می بارد, یعنی دلِ من سرنوشت مبهمی دارد دستم - که عمری بی طرف بود - از تو ، بعد از این ديگر نمی خواهد که آسان دست بردارد مانند من - در رفتن و ماندن -

قاسم, صرافان, : اولِ, روضــه ميـــــرسد از راه قدبلــند است و پرده ها كوتـــاه آه از آنشـب كه چشــمِ من افتاد پشـتِ پرده به تكه ای از مـــاه بچــه ی هيئـــتم منو حســــاس به دو چشـمِ تو و به رنگِ سيا

شانه, هایت, هست خانم, کوه می خواهم, چـه کار؟, زلـــف وا کن جنــگل انبوه می خواهم, چـه کار؟, " آه " را بر عکس کردم " ها " کنم آیینه را نیستی آیینه ی بــی روح می خواهــــم چه کار؟, حامد عسکری

از قابِ, خود بیرون, بزن ای مردِ تکراری !تا مثلِ چشمه بارها از خود شوی جاریپرواز کن، پرواز کن، از آسمان بگذرتا دست در دستِ خدای ِ خویش بُگذاریاز هفت وادی، هفت منزل، هفت شب رد شو !تا مست گردی زالتذاذِ کشف

حامد, عسکری, : بـذار گریـه رو پلـــکات دس بمالـــه بذار هــــق هــق رو شونت پا بکوبه میگن اشکی که واسـه عشـــق باشـه نــمک داره بـــرای زخــم خوبــــــه اگـــه یه روز دیدی یه حــس مرموز مثــــه بختــ

عشق بیماری وخیمی بود، خلسهای بین مرگ و بی هوشیدردهای همیشه مشترکی، زخم بی بستر همآغوشیعشق یعنی هوایی‌ات بودن، عشق یعنی تو را نفس بکش&#1605

سیمین خلیلی معروف به سیمین بهبهانی فرزند عباس خلیلی (شاعر و نویسنده و مدیر روزنامه اقدام) است. حاج میرزا حسین حاج میرزاخلیل مشهور به میرزا حسین خلیلی تهرانی که از رهبران مشروطه بود، عموی پدر او و علامه ملاعلی رازی خلیلی تهرانی پدربزرگ اوست. پدرش عباس خلیلی (۱۲۷۲ نجف - ۱۳۵۰ تهران) به دو زبان فارسی و ...

شعر ترانه / ای نوع بشرای نوع بشر تا کی به ابناء بشر سودی ندهی ای نخل بی بار ثمر مگرزفرداخبرنداری که جزبه سرشورشرنداری چرابه جزحرص وآزشهوت - به سرهوای دگرنداری ندانستی ای بی خرد در جهان قدر آدمیت که از خلقت آدمی در طبیعت چه بوده حکمت که غیر آزار بینوایان - در آفرینش گهر نداری بدان که جز جای پای خالی ...

شهریار در اشعار دیگر شعرا :هوشنگ ابتهاج : ترانه ی غزل دلکشم مگر نشنفتیکه رام من نشدی آخر ای غزال رمیدهخموش سایه که شعر تو را دگر نپسندمکه دوش گوش دلم شعر شهریار شنیدهنیما یوشیج : رازی است که آن نگار میداند چیسترنجی است که روزگار میداند چیستآنی که چو غنچه در گلو خونم از اوستمن دانم و شهریار میداند چی...

اي هجر تو وصل جاوداني                                     اندوه تو عيش و شادمانيدر عشق تو نيم ذره حسرت              &nbs

پوریای ولی :از دفتر عشق، راز میخوان و مگویمَرکب پی این قافله میران و مگویخواهی که دل و دین به سلامت ببریمیبین و مکن ظاهر و میدان و مگویپوریای_ولیLet's block ads! (Why?)

سلمان ساوجی :جان من میرقصد از شادی، مگر یار آمدهستمیجهد چشمم همانا وقت دیدار آمدهستجان بیمارم به استقبال آمد، تا به لبقوتی از نو مگر، در جان بیمار

مولانا بی نظیر است !يك پروفسور فرانسوی در جشن بازنشستگی اش در دانشگاه سوربن فرانسه چنین گفت :  من عمرم را وقف ادبیات فارسی ایرانی کردم  و بر

u200d تمام شعرهایی که سرودهامدیباچهی کتابیست که با تو میآغازدنگریستن به توهمچون خیرهماندن به کاغذیست سفیدکه مهیاست برای هر چیزینگریستن به توهمچون نگاه کردن به آب استو شرم کردن است از چهرهای که میبینینگریستن به تو همچون انکار تمام رویدادهای اتفاقیو فهم یک معجزهستنگریستن به توهمچونایمان آوردن است به آ...

بازآ که چون برگ خزانم رخ زردیستبا یاد تو دم ساز دل من دم سردیستگر رو به تو آوردهام از روی نیازیستور دردسری میدهمت از سر دردیستاز راهروان سفر عشق درین دشتگلگونه سرشکیست اگر راهنوردى ستدر عرصه اندیشه من با که توان گفتسرگشته چه فریادی و خونین چه نبردى ستغمخوار به جز درد و وفادار به جز دردجز درد که دانس...

 شهر خالی، جاده خالی ...شهر خالی جاده خالی کوچه خالی خانه خالیجام خالی سفره خالی ساغر و پیمانه خالیکوچ کرده دسته دسته آشنایان عندلیبانباغ خالی باغچه خالی شاخه خالی لانه خالیوای از دنیا که یار از یار می ترسدغنچه های تشنه از گلزار می ترسندعاشق از آوازه دیدار می ترسدپنجه خنیاگران از تار می ترسدشهسوار ا...

شعر عاشقانه از فریدون مشیری :به خارزار جهان، گل به دامنم، با عشقصفای روی تو، تقدیم میکنم، با عشقدرین سیاهی و سردی بسانِ آتشگاه،همیشه گرمم همواره روشنم، با عشقهمین نه جان به ره دوست میفشانم شاد،به جانِ دوست، که غمخوار دشمنم، با عشقبه دست بستهام ای مهربان، نگاه مکنکه بیستون را از پا درافکنم، با عشقدوا...

من اگر روزی شود نقاش این دنیا شوماین جهان را عاری از هر غصه وغم میکشمبهر دلها مهربانی بی قراری یک دلیهر دلی را در کنار شاخه ای گل میکشماندر این دنیا کسی بر کس ندارد برتریمن غنی را با فقیر، یکجا یکسان میکشمزشت وزیبا خالق وپروردگار ما یکیستزشت وزیبا ، پیش هم ، اما انسان میکشمعشق هایی که در آن بوی خیان...