گلچینی از اشعار زیبای حسین پناهی پروانه این همه نفی درد جان فرسای دگردیسی جهان است بر جان هنر،تا از کرم کور بی دست و پاپروانه ای بسازد هزار رنگ!میآید ها شب و روزت همه بیدارکه آید شاید،کور شد دیده بر اینکوره ره شاید ها.شاید ای دلکه مسیحا نفستآمد و رفت،باختی هستی خود بر سر میآید ها xa0لعنتبر گردن عشق ...

ذهن را درگیر با عشقی "خیالی" کرد و رفتجمله های واضح دل را سوالی کرد و رفتمن در این زندان تن حس رهایی داشتمفرصت آزادیم را او "محالی" کرد و رفت چون رمیدنهای آهو ، ناز کردنهای اودشت چشمان مرا حالی به حالی کرد و رفت کهنه ای بودم برای اشکهای این و آنهرکسی ما را به نوعی دستمالی کرد و رفت ! ابر هم در بارشش...

کجایید ای شهیدان خداییبلاجویان دشت کربلاییکجایید ای سبک روحان عاشقپرندهتر ز مرغان هواییکجایید ای شهان آسمانیبدانسته فلک را درگشاییکجایید ای ز جان و جا رهیدهکسی مر عقل را گوید کجاییکجایید ای در زندان شکستهبداده وام داران را رهاییکجایید ای در مخزن گشادهکجایید ای نوای بینواییدر آن بحرید کاین عالم کف او...

مرز در عقل و جنون باریك استxa0كفر و ایمان چه به هم نزدیك است عشق هم در دل ما سردرگممثل ویرانی و بهت مردمگیسویت تعزیتی از رؤیاشب طولانی خون تا فردا خون چرا در رگ من زنجیر استزخم من تشنهتر از شمشیر است مستم از جام تهی حیرانیباده نوشیده شده پنهانی باده نوشیده شده پنهانیعشق تو پشت جنون محو شده هوشیاریست...

آه ، ای ناشناسِ ناهمرنگ xa0بازگو ، خُفته در نگاهِ تو چیست ؟xa0چیست این اشتیاق سرکش و گُنگ xa0در پس دیده ی سیاهِ تو چیست ؟xa0چیست این ؟ شعله یی ست گرمی بخشچیست این ؟ آتشی ست جان افروزچیست این ، اختری ست عالمتاب چیست این ؟ اخگری ست محنت سوز بر لبان دُرشتِ وحشیِ تو xa0گرچه نقشی ز خنده پیدا نیست xa0لیک ...

پری نبوده ام از قصّه ها مرا ببرندپرنده نیستم از گوشه ی قفس بخرندزنم، حقیقت تلخی پر از پریشانیپر از زنان پشیمان که تلخ و در به درندچرا به شاخه ی خشک تو تکیه می دادم؟به دست هات که امروز دسته ی تبرندبگو به چلچله های چکیده بر بامتزنانِ کوچک من از شما پرنده ترندبهار، فصل پرنده است، فصل زن بودنزنانِ کوچک ...

از خاطرِ عزیزان، گردون سترد ما راهر کس به یاد ما بود، از یاد برد ما راخوبان گنه ندارند گر یاد ما نکردندچون شعر بد به خاطر نتوان سپرد ما رابا اصل کهنه خویش دلبستگی نداریمآسان توان شکستن چون شاخِ تُرد ما راما برگهای زردیم، افتاده بر سر همدر قتلگاهِ پاییز، نتوان شمرد ما راسرجوشِ عمر خود را، چون گل به ب...

غزل " مریم "بگو چگونه دل از من بریده ای مریمبه روی هر غزلم خط کشیده ای مریمدلم به راه جوابت نشسته اما توهنوز هم گل خود را نچیده ای مریمچه می شد آه ! بیایی ، بگویی ام ناگاهکه با دلم به تفاهم رسیده ای مریم* مگر رقم بزنم با تو باز نیماواردوباره " قصه ی رنگ پریده " ای مریمتو روسپید ترین واژه ی شب شعریکه...

صبح در خوابِ عدم بود که بیدار شدیمشب سیه، مست فنا بود که هشیار شدیمپای ما نقطهصفت در گروِ دامن بودبه تماشای تو سرگشته چو پرگار شدیمبه شکار آمده بودیم ز معمورهی قدسدانهی خال تو دیدیم، گرفتار شدیمخانهپردازتر از سیل بهاران بودیملنگر انداخت خِرَد، خانهنگهدار شدیمنرود دیدهی شبنم به شکر خواب بهارعبث افسان...

خدا گر پرده بردارد ز روی کار آدمها چه شادیها خورد بر هم چه چه بازیها شود رسوایکی خندد ز آبادی ، یکی گرید ز بربادی یکی از جان کند شادی، یکی از دل کند غوغاچه کاذب ها شود صادق، چه صادق ها شود کاذب چه عابد ها شود فاسق، چه فاسق ها شود ملاچه زشتی ها شود رنگین چه تلخی ها شود شیرین چه بالا ها رود پائین، چه ...

پیکر تراش پیرم و با تیشه خیالیک شب تو را ز مرمر شعر آفریده ام تا در نگین چشم تو نقش هوس زنمناز هزار چشم سیه را خریده امبر قامتت که وسوسهی شستشو در اوستپاشیده ام شراب کف آلود ماه را تا از گزند چشم بدت ایمنی دهمدزدیده ام ز چشم حسودان، نگاه را تا پیچ و تاب قد تو را دلنشین کنمدست از سر نیاز به هر سو گشو...

سر بریدند آسمان را در زمینچیست حسِ مردمِ این سرزمین؟خوابِ دریا غرقِ خون تعبیر شددشنهای با تشنهای درگیر شداین گذشت اما غزل یک بیت نیستحُسنِ مطلع را نمیباید گریستجنسِ تاریخ و حکایت نیست عشقکینه و زخم و شکایت نیست عشقعشق یعنی جمعِ جبر و اختیارعشق یعنی مردنی با اقتدارعشق، جمعِ کفر با ایمانِ محضعشق یعنی ...

دلم برای تو و شعر تازه u200fات تنگ استدلم هوایی آن لهجه خوش u200fآهنگ استمن از خودم، به دلم میu200fگریزم آری منمنی که عقل و دلم سالu200fهاست در جنگ استقبا به قد من ای عقل پابرهنه مدوزبرای قامت ما،u200fاین لباسu200fها تنگ استبرای متهمان ردیف اول عشققبول مصلحتu200f اندیشی و خرد ننگ استهنوز پرسه زدن در...

نصرت رحمانىای رهگذر، درنگ که چون مار تشنه کامخوابیده ام کنار گون های نیمه راهزنجیر تن به زهر هوس آب داده امتا پیچمت به پای در این دوزخ سیاهابلیسم ای رهگذر ابلیس زندگیمردم فریب و رهزن و خودخواه و خون پرستخورشید من سیاهی و فریاد من سکوتهستی من تباهی و پیروزی ام شکستبر سینه ام مکاو کویریست جای دلتف کرد...

مسعودِ سعدِ سلمانروزِ مهر و ماهِ مهر و جشنِ فرخ مهرگانمهر بِفزای، ای نگارِ مهرجویِ مهربانتا خزانی باد، سویِ بوستان، لشگر کشیدزینتش گشته ست رویِ ارغوان، چون زعفرانجوشن و برگستوان از خَز، باید ساختنکامَد اینک با لباسِ لشگری، بادِ خزانفرخ و فرخنده بادَت، مهرگان و روزِ مهرمُلک از تو با نشاط و تو زِ مُلک...

تا کی در انتظار گذاری به زاریمباز آی بعد از اینهمه چشم انتظاریم.دیشب به یاد زلف تو در پرده های سازجان سوز بود شرح سیه روزگاریم.بس شکوه کردم از دل ناسازگار خوددیشب که ساز داشت سرسازگاریم.شمعم تمام گشت و چراغ ستاره مردچشمی نماند شاهد شب زنده داریم.طبعم شکار آهوی سر در کمند نیستماند به شیر شیوه وحشی شک...

خوشا دردی که درمانش تو باشیخوشا راهی که پایانش تو باشی خوشا چشمی که رخسار تو بیندخوشا ملکی که سلطانش تو باشی خوشا آن دل که دلدارش تو گردیخوشا جانی که جانانش تو باشی خوشی و خرمی و کامرانیکسی دارد که خواهانش تو باشی چه خوش باشد دل امیدواریکه امید دل و جانش تو باشی همه شادی و عشرت باشد، ای دوستدر آن خا...

یک شعر ﺧﻮﺏﻣﺜﻞ ﺁﺑـــ ﺗﮕﺮﯼ ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺍﺣﺘﻴﺎﺝ ﺩﺍﺭﯼﻳﮏ ﺷﻌﺮ ﺧﻮﺏﺳﺎﻧﺪﻭﻳﺞ ﺩﺍﻍ ﺑﻮﻗﻠﻤﻮﻥ ﺍﺳﺖﻭقتی ﻛﻪ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺍﯼﻳﮏ ﺷﻌﺮ ﺧﻮﺏﺗﻔﻨﮕﯽ ﺍﺳﺖﺁﻧﮕﺎﻩ ﮐﻪ ﺍﻭﺑﺎﺵ ﺗﻮ ﺭﺍﺩﺭ ﺗﻨﮕﻨﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻧﺪﻳﮏ ﺷﻌﺮ ﺧﻮﺏﭼﻴﺰﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺍﺟﺎﺯﻩ می ﺩﻫﺪﺗﺎ ﺩﺭﺧﻴﺎﺑﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﻣﺮﮒ ﮔﺎﻡ ﺑﺮﺩﺍﺭﯼﻳﮏ ﺷﻌﺮ ﺧﻮﺏمی ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻣﺮﮒ ﺭﺍﭼﻮﻥ ﮐﺮﻩ ی ﺩﺍﻍ ﺁﺏ ﮐﻨﺪﻳﮏ ﺷﻌﺮ ﺧﻮﺏمی ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭﺩ ﺭﺍ ﻗ...

به شاعرانگی حامد ابراهیم پور تعظیم می کنم.... همراه بادها به سفر رفتمدر آسمان علائم طوفان بودسرهایمان مناره شدند، اماتیمور لنگ حافظ قرآن بود!.در قرن های بعد نفهمیدیمدر کاسه ای که بود، همان آش استتاریخ، دست صاحب ِشمشیر استشمشیر در قلاف ِ قزلباش است.با خنده در لباس تو می خوابیدمهمان ِ آخر شبی ِ بعدیمی...

این فیلم را به عقب برگردانآنقدر که پالتوی پوست پشت ویترین پلنگی شود که می دود در دشت های دورآنقدر که عصاهاپیاده به جنگل برگردندو پرندگاندوباره بر زمینزمین...نهبه عقب تر برگرد!بگذار خدا دوباره دست هایش را بشویددر آینه بنگردشاید تصمیم دیگری گرفت.xa0گروس_عبدالملکیان